بيمارستان امام علي (ع) آمل
۱۳۹۷ شنبه ۲۶ آبان
br ENGLISH
به رفتارهاي مثبت كودكان بيش فعال توجه بيشتري داشته باشيد
 يك روان درمان:
  به رفتارهاي مثبت كودكان بيش فعال توجه بيشتري داشته باشيد

كودكان از لحاظ رفتار و فعاليت‌هاي حركتي در نحوه‌ي بروز، زمان، محتواي آن باهم تفاوت دارند و در نظر بزرگسالان و دست‌اندركاران تعليم و تربيت كودكان اين مفهوم يا بيش فعالي داراي توصيف‌ها و نگاه مختلفي است بعضي تمامي رفتارهاي حركتي كودكان با قالب ذهني خود آن را داراي اختلال مي‌دانند و در حوزه بيش فعالي تفسير مي‌كرده‌اند، عده‌اي با در نظر گرفتن معيارهاي علمي اين رفتار را تعبير مي‌كنند و عده‌اي از بزرگسالان به اين دسته از رفتارها توجه ندارند در اين نوشتار به تشريح و تبيين و تحليل و علت يابي و درمان اختلال بيش فعالي پرداخته خواهد شد.

تعريف و نشانه نشاني:

اختلال پرجنبشي همراه با كمبود توجه به يك مجموعه پيچيده از و اكنش‌هاي رفتاري ناسازگارانه كه به دنبال يك سري از مشكلات متمركز است كه طبق DsmIII - R داراي ويژگي زير است:

1-پرجنبشي و فعاليت بيش از حد نامناسب به نسبت سن كه بدون هدف مستقيم در كيفيت است.

2- مشكلات توجه نظير ضعف در تمركز حواس.

3- تكانش‌ها يا عمل غير عادي تكانه نظير فعاليت‌هاي بدون تفكر مثل فرياد زدن در كلاس يا قطع كردن صحبت ديگران و معمولاً همراه با اشكال‌هاي رفتار ديگر نظير پرخاشگري يا نافرماني و يا طرد شدن از طرف همكلاس‌ها يا مشكلات تحصيلي است.

در تعريف ديگري اختلال بيش فعالي همراه با كمبود توجه، مجموعه‌اي از علائم است كه با محدوديت ميدان توجه كه به ضعف تمركز، رفتار خلق الساعه و بيش فعال منجر مي‌شود مشخص مي‌گردد كه ويژگي‌هاي آنها در خانواده 1- حركات زياد و دويدن. 2- غذا خوردن در حال راه رفتن. 3- عدم دقت به برنامه تلويزيوني. 4- رفتارهاي پرخطر 5- ايجاد بي‌نظمي در وسايل خانه. 6- ارتباط‌هاي منقطع با ديگران. 7- مسئوليت‌پذير نيستند.

در محيط آموزشي با اين نشانه‌ها:

1- راه رفتن در كلاس درس.

2- صحبت كردن بدون اجازه.

3-مرتب سر ميز خود بلند شدن و ايستادن.

4-عدم مقبوليت بين دانش‌آموزان.

5- گم كردن اشياء و وسايل مدرسه.

6- و قفه در انجام تكاليف.

7-سوالهاي زياد و نامربوط.

8- حرف زدن با شاگردان.

9-كنجكاوي در كار ديگران.

10-جابجا كردن اشياء و وسايل مدرسه ديگران.

11-نياز به تذكر دائم دارد.

12- حالت تكانش و به آساني بر آشفته مي‌شود.

13-از اين شاخه به آن شاخه مي‌پرد.

14- كارهاي ناقص درسي دارد.

15-در همه جا ديده مي‌شود.

علل و عوامل و نظريات مطرح در آن:

1-علل ارثي و ژنتيكي و فيزيولوژيك:

بعضي از پژوهشگران اعتقاد به ارثي بودن اين پديده دارند كه 50% از برادران و خواهران بيش فعال داراي تاريخچه هستند كه نشان دهنده بيش فعالي است در حالي در خواهران و برادران ناتني فقط 14% بوده است. (آزاد 1376) و برابر تحقيقات بين 30% تا 50% كودكان بيش فعال داراي EEG غير عادي هستند.

2-نظريه انرژي اضافي و فشار رواني:

در اين ديدگاه اعتقاد بر اين است كه در اين دسته كودكان به علت سوء تغذيه و توجه بيش از حد به مواد انرژي در كودكان مواد اضافي كاركرد داخلي بدن را دچار اختلال و اين باعث رفتار بيش فعالانه مي‌شود و هم انرژي اضافي رواني به اين معنا كه كودك به علت شرايط نامساعد خانوادگي و مدرسه يا اجتماعي دچار اين مسئله مي‌شوند كه دائم به كودك نكن نكن بنشين و غيره باعث مي‌شود كودك به صورت افراطي و تهاجمي اين نياز را پاسخ دهد.

3-نظريه و عوامل نوروبيولوژيك:

مركز بهداشت جهاني در تحقيقات خود به اين نتيجه رسيده كه سيستم و دستگاه عصبي در اين زمينه نقش دارند.

4-نظرية عوامل اجتماعي، فرهنگي يا جامعه‌شناختي:

در بعضي از فرهنگ‌ها باوري كه در ذهن دارند اين رفتارها را تقويت مي‌كنند و در بعضي از محيط‌ها رفتار شدت بيشتري دارند.

• درمان و توصيه‌هاي كاربردي:

1- درمان دارويي:

از آنجا كه پايه‌هاي جسماني در اين اختلال وجود دارد بعد از آنكه به علت جسماني رسيده‌ايم روان پزشك يا متخصص با استفاده از داروهاي چون ريتالين، دكسدرين، طبق مقدار معين و دوره‌ي منطقي به درمان اين اختلال مي‌پردازد.

2-درمان رفتاري- شناختي:

اين نوع درمان كه بيش فعالي با علت كنشي و محيطي كاربرد بيشتري دارد به اين شكل عمل مي‌شود كه درمانگر با گرفتن شرح دقيق و جامع از كودك و خانواده و محيط اطراف مدرسه با استفاده از راهبرد تغيير رفتار و با تاكيد بر استدلال به درمان مي‌پردازد كه اين راهبرد تحت عنوان كاهش رفتار نامطلوب معني مي‌شود.

كه با روش‌هاي 1- خاموشي 2- محروم كردن. 3- قرارداد. 4- تكنيك دستور دادن به خود. 5- جبران. 6- اشباح يا سيري. 7- تنبيه قابل اجرا است.

3-درمان تركيبي:

كه در اينجا با توجه علل كه هم جسماني و محيطي است روان شناس و روان پزشك هر دو با هم طرح درماني را طراحي و با كمك همديگر ولي به صورت حساب شده به درمان مي‌پردازند.

توصيه‌ها:

1- تصور و نگرش درست از مفهوم و رفتار بيش فعالي داشته باشيم.

2- از ساير رفتارهاي كودك غافل نشويم.

3- در تغذيه كودكان دقت نظر داشته باشيم.

4- فعاليت‌هاي سازنده ورزشي و اوقات كودكان توجه داشته باشيم.

5- از زبان منفي با كودكان ارتباط برقرار نكنيم.

6- الگوي خواب و بيداري را كنترل كنيم.

7- الگوي با ثبات از رفتار‌هاي آرام براي كودك طراحي كنيم.

8-با كودك مهربان و با محبت باشيم.

9- در حضور ديگران به كودك تذكر ندهيم.

10- قرارداد و قانون‌هاي معتدل و منطقي در منزل داشته باشيم.

11- به رفتارهاي مثبت كودك توجه بيشتري داشته باشيم.

12- شكست و ناكامي در كودك را كاهش دهيم.

13- با متخصص پيرامون مشكل مشورت كنيم.

14- از تنبيه بدني و تحقير جداَ پرهيز كنيم.

دكتر محمدحسن گرامي

مشاور و روان درمان دانشگاه علوم پزشكي يزد

روابط عمومي بيمارستان امام علي(ع)آمل
1394/09/08
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
شماره تلفن
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
Powered by DorsaPortal